امتياز عليخان العرشي

129

ترجمه استناد نهج البلاغه ( فارسى )

دقايق اخبار آيات الهى است . اين كتاب با تحقيق علامهء شيخ محمدرضا آل كاشف الغطاء در سال 1355 ه . ق سربى ، وزيرى ، 112 392 ص و با مقدمهء پرمحتواى علامهء بزرگوار مرحوم آيت اللّه شيخ حسين حلى به طبع رسيد . در صحت انتساب اين كتاب به شريف رضى هيچ گونه ترديدى نيست و در صفحهء 167 آن به كتاب نهج البلاغه اشاره مىكند و مى گويد : فليعم النظر فى كتابنا الذى الفناه و وسمناه « نهج البلاغه » يشتمل على مختار الواقع الينا من كلام امير المؤمنين . . . ( از : مصادر نهج البلاغه و اسانيده سيد عبد الزهراء الحسينى ، ج 1 106 ) . 35 - حلية الاولياء و طبقات الاصفياء لابى نعيم ( مصر 1351 ه . ) : تأليف ابو نعيم عبد اللّه ابن احمد اصفهانى ( متولد 336 ه . فوت 430 ه . ) كتابى در شرح حال اولياء و زهاد و مشايخ صوفيه . كتاب در 422 ه . ق به پايان رسيده است . در اين كتاب جمعى از صحابه ، تابعين ، خلفا ، ائمه و زهاد و متصوفه با بعضى احاديث و اقوال آنها و در تنظيم و تبويب كتاب و ذكر اسناد ، شيوهء كار مؤلف به تكرار و تطويل گراييده است . حلية الاولياء از منابع معتبر تصوف اسلامى بشمار مى رود . اين كتاب ده جلدى ، سربى ، وزيرى در قاهره ( 1351 - 57 ه . 32 - 1938 م ) به چاپ رسيد و توسط شيخ ابو الفرج عبد الرحمن بن علخ بن الجوزى به نام « صفوة الصفوة » مختصر گرديد . 36 - خصائص الائمهء للشريف الرضى ( رامپور ، خطى ) : تمام نويسندگان سيره و تراجم اين كتاب را از آثار شريف رضى مى دانند و نام آن را در دو مورد از نهج البلاغه آورده است كه خود دليلى است بر اين كه نهج البلاغه تأليف شريف رضى است . و ما در مقدمهء اين كتاب در اين باره به تفصيل سخن گفتيم . آغاز تأليف اين كتاب سال ( 383 ه . ق ) بوده است ولى به علت اشتغال به تأليف نهج البلاغه به اتمام « خصائص » توفيق نيافت . نسخه‌هاى متعدد از اين كتاب در كتابخانه‌هاى هند و عراق موجود است و در سال 1369 ه . ق در نجف اشرف به طبع رسيد . همان گونه كه از نام كتاب پيداست در بارهء اخبار ائمه اثنى عشر از ولادت تا رحلت و مقابر مباركشان و نيز نامهاى مادران و فضيلت زيارت ايشان است و سپس به اختصار جوابهايى كه أئمهء اطهار در پاسخ سؤالها فرموده‌اند مى آورد . ( از اسانيده نهج البلاغه سيد عبد الزهراء حسينى 1 108 ) 37 - دستور معالم الحكم ، و مأثور مكارم الشيم ( كلمات حضرت امير المؤمنين ( ع ) ، لابن سلامه ( مصر 1332 ه . ق ) . مجموعه‌اى است از كلمات مولا امير المؤمنين عليه السلام تأليف ابى عبد اللّه محمد بن سلامه بن جعفر الفقيه الشافعى معروف به قاضى القضاعى ، متوفى به سال 454 ه . ق در مصر . اين كتاب در سال 1332 ه . سربى ، وزيرى با حواشى و تعليقات محمد سعيد الرافعى ، 208 صفحه در مصر چاپ شده است و مجلسى از اين كتاب نقل مىكند . اين كتاب را آقاى سيد عبد الزهراء الحسينى الخطيب در كتاب « مصادر نهج البلاغه و اسانيدها » ج 1 ، ص 68 معرفى كرده است . و در سال 1401 ه . ق 1981 در بيروت دار الكتاب العربى در قطع وزيرى در 164 صفحه سربى به ضميمهء مقدمهء آقاى سيد عبد الزهراء الحسينى به چاپ رسيد . و در سال 1362 ش توسط آقاى دكتر فيروز حريرچى به فارسى بر گردانيده شد و در مؤسسهء انتشارات امير كبير به انضمام متن عربى در قطع وزيرى در 262 صفحه سربى